Yeni bir gün daha,
her zamanki gibi gorünen, her zamanki gibi başlayan.
Pencereden dışarı bakıyorum, hava kapalı, yağmur yağıyor,
Bir yerlerde birileri ağlıyor, bize sesini böyle duyuruyor sanki,
Yağmuru severim ama bu düşünce içimi sıkıyor.
Radyo’yu açıyorum, öğleden sonra güneş açacak diyorlar, umut ışığı gibi... güneşli...

Yola çıkıyorum, yürüyorum uzun uzun,
Tanımadığım insanlarla karşılaşıp trafik ışığında bekliyorum,
Metro’ya biniyorum,
Binbir çeşit insanla, binbir çeşit düşünceyle birlikte yolculuk yapıyorum.
Hepimiz aynı yöne gidip ayrı noktalara ayrılıyoruz.
Düşüncelerimiz de öyle.

devamı